içime kapandım iyice… herkes neden konuşmuyosun diyo. konuşmazdım ama bu kadar da değildim sanırım. farkında olmadığım problemlerim var. biliyorum bişeylerin hergün moralimi bozduğunu. ama o bişeyleri bilmiyorum hala.. mutlu değilim.. her gece yarın çok mutlu olacağım diye yatıyorum ama sabahları sanki gece biri ruhumu emmiş gibi oluyorum. işe gitmek mi, çalışmak mı… psikiloğa gitmeyi düşünüyorum bir kaç gündür. birilerine bişeyler anlatmam gerekiyo. beni yargılamayacak birilerine. beni anladığını zannedeceğim birilerine. sanki boğazıma kadar doluyum ve anlatırsam rahatlayacam… anlatamıyorum…
